Kijk niet achterom!…..of toch wel?

 “Het leven kan alleen achterwaarts worden begrepen, maar het moet voorwaarts worden geleefd”
Søren Kierkegaard

Prachtige uitspraak….maar is het nou wel of niet behulpzaam en gezond om in je verleden te graven?
Dat vraag ik mij wel eens af.

Alles leeft voorwaarts

De klok tikt door, de zon draait verder en ons lichaam is naar voren gericht.
Onze ogen kijken vooruit, onze voeten willen naar de toekomst.
Maar wat als je elke keer struikelt over overtuigingen of wonden die je hebt opgedaan?Wat als je ogen zijn vertroebelt door tranen? Je voeten vol blaren zitten?
Is het dan inderdaad “zand over”en “haal alsjeblieft geen oude koeien uit de sloot”?
Is het on-Bijbels, zoals wel beweerd wordt, om grondig achterom te kijken?

Vanuit de Bijbel wordt wel het vers uit Luc 9 aangehaald waaruit een boer die ploegt altijd vooruit moet kijken omdat hij anders geen rechte voren kan trekken.
En in Fillipenzen 3:14 zegt Paulus “Ik vergeet wat achter mij ligt en richt me op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af

En in Spreuken 4:25 staat “wat uw ogen betreft, recht vooruit moeten ze kijken, ja uw eigen stralende ogen dienen met gespannen aandacht recht voor u te zien.”
Bijbelse argumenten om niet achterom te kijken?

Niet zeuren en doorgaan dus?

Achterom kijken naar alles wat vroeger beter was, de goede oude tijd, is niet vruchtbaar en geeft vandaag geen leven.
Eindeloos naar een arts lopen om te constateren dat je een wond hebt (ook geestelijk) heeft ook geen zin, die constatering op zich brengt geen genezing en dus ook geen Leven voor vandaag en morgen.

Daarmee lijkt het toch op z’n minst zo dat je moet stoppen om in het verleden te wroeten en vooruit moet kijken.
Zoals Søren Kierkegaard hierboven al zei: “het leven moet voorwaarts worden geleefd”.

De vraag is alleen wat je dan moet met de wonden en pijn die je vandaag belemmeren om vrij vooruit te reizen.
Niet zeuren en doorgaan? Of is het nodig dat je het leven eerst achterwaarts begrijpt om voorwaarts te kúnnen leven? Daarvan ben ik wel overtuigd, ook wanneer ik kijk naar het voorbeeld uit de Bijbel van het ploegen.

Ruim je akker op

Het is namelijk zo dat een boer die ploegt in zijn akker en daar rotsblokken of venijnige steentjes tegen komt, deze wel verwijderen moet, voordat hij verder kan met zijn ploeg. Als hij dat niet doet draait hij zijn ploeg stuk. Of hij moet er elke keer omheen ploegen met als gevolg dat een deel van zijn akker ongebruikt blijft liggen. Jammer!
Ik denk dat die stenen en kiezels, het diep gewortelde onkruid symbool staan voor de pijn en rotzooi uit je verleden die je moet opruimen.

Opruimen betekent uitgraven, loswroeten, optillen en opzij leggen.
Je hoeft geen eindeloos diep gat in die akker te graven en je bent met al dat werk nog steeds bezig om dit te doen zodat je verder kunt met je ploeg.
Opruimen om de toekomst in te ploegen. Dat is zwaar werk!

Dat betekent dat je leugens uit je verleden onder ogen moet zien. De wonden van je verliezen moet laten helen.

Achterom kijken, weten waar je vandaan komt geeft je ook de mogelijkheid om daarin met compassie naar jezelf te kijken. Niet om daarin te blijven hangen maar om vanuit die wetenschap verder te groeien en jezelf daarin ruimte te geven.

Visje heeft de uitspraak:
Jezus houd van je zoals je bent, maar Hij houdt teveel van je om je zo te laten.”

Op je plaats rust

Wanneer je jezelf leert kennen met je hele verhaal kan je dat hele verhaal ook bij God brengen. Juist aan Zijn voeten leer jij jezelf kennen, ook je verleden. Daar leer je ook God kennen in hoe Hij aanwezig is in jouw verhaal. Daarvoor moet je soms stilstaan. Uitgraven en oprapen, om het dan ook aan de kant te kunnen leggen. Rust te vinden. Waarheid over wie jij bent.

Ik denk dat dit van levensbelang is om meer en meer te leren Leven in de vrijheid die we hebben gekregen. Wanneer je verhalen uit je leven wegstopt (zie het blog “de kracht van jouw verhaal”) zal dit verhaal zich ergens anders in jouw leven openbaren. Een weggestopt verhaal ligt levend begraven schreef ik al eerder. Dat verhaal gaat op een andere manier spreken: door je gedrag of door je lichaam heen.

In je gedrag zie je dit terug in de overmatig felle reactie op- of het vermijden van bepaalde situaties.
Daarom is het ook zo belangrijk om te luisteren naar het verhaal dat je gedrag en lichaam jou verteld, want dat kan je wel degelijk blokkeren om voorwaarts te leven. Het gedrag drijft je uit verbinding met de ander. De vermoeidheid, de pijn in je rug, de overbelaste gal …..ze blokkeren je weg. Het rooft Leven en vraagt ernaar om beluisterd en serieus genomen te worden.

Gestalttherapie als methode

Een mooie benadering daarin is de Gestalttherapie. Deze is oa ontwikkeld door het echtpaar Perls, die met de ontwikkeling van de Gestalttherapie ook kritische kanttekeningen plaatste bij de benadering van de bekende Sigmunt Freud. Freud was de grondlegger van de psychoanalyse waarbij de therapeut eindeloos wroet in het verleden en de onderdrukte driften van de ‘patiënt’. Gestalt gaat uit van aandacht voor wat zich nu opdringt: “de stenen die voor je ploeg liggen.” Met echte aandacht voor het hier en nu. Wat ook behoorlijk Bijbels is wanneer je kijkt naar de lessen die Jezus gaf tijdens zijn leven op aarde over het leven in het hier en nu, geen zorgen voor de dag van morgen…

Gestalt gaat uit van jou als holistisch geheel. Waarbij het geheel meer is dan de som der delen. Jouw geest, ziel en lichaam zijn één werkend geheel die je nooit los kunt koppelen. Dat is ook de reden waarom een onafgemaakt verhaal in het verleden zich aan je ‘opdringt’.

Pas wanneer je de dingen uit het verleden afgehecht hebt kan je de koeien werkelijk begraven in de sloot en er zand over gooien.

Daar wil ik nog aan toevoegen dat achterom kijken en je verdiepen in het verleden ook een enorme rijkdom met zich meebrengt. Rijkdom wanneer je de wonderen gaat ontdekken die er waren. Soms staan de stenen die je hebt op mogen ruimen als herinneringsstenen aan de rand van je akker. Je ziet de kracht door de geslachten heen en de creativiteit.

Opruimen van het verleden is óók schatzoeken.

Tip

Om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen wil ik je vandaag het volgende gebed meegeven. Het gebed om rust:

“God, geef me de rust te accepteren wat ik niet kan veranderen,
De moed om te veranderen wat ik kan en
de wijsheid om het verschil te zien.”

Ik bid je rust toe om vol compassie en zonder oordeel te luisteren naar wat jouw weg blokkeert. Dan weet je ook wat er nog opgeruimd mag worden in de weg voorwaarts.En wat een schatten kom je tegen op die weg, ook wanneer je achterom kijkt!

Spread the love!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *