Zal ik weggaan?

Zal ik weggaan?
Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?

Zal ik een deur zoeken,
En als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig open doen
en weggaan – met kleine zachtmoedige passen?
of zal ik blijven?

Zal ik blijven?
-Toon Tellegen, uit: Alleen liefde

In een wereld die in brand staat, in de greep gehouden door angst, zou ik soms werkelijk een nooduitgang willen zoeken.
Is er een plek waar geen corona heerst, geen oorlog?
Kan ik emigreren naar een plek waar de zon schijnt en je niet afhankelijk bent van gas en elektriciteit?
Of heb ik hier een plek?
Juist hier?

Angst???

Is het angst voor het lijden? Ik weet het niet zo goed. Het is wel een vorm van zelfbehoud om weg te willen duiken.
Tegelijk weet ik dat dit niet van me wordt gevraagd. Dat wegduiken.

Jij en ik zijn gemaakt om lief te hebben. En liefde drijft de angst uit.
Ook als die angst er niet uitziet als angst maar als onverschilligheid of verontwaardiging of boosheid of …

Liefhebben. Vol compassie naar wereld om je heen.

Wat als…

C.S. Lewis doet een prachtige uitspraak nog voor de tijd van de koude oorlog zelf over het risico dat we lopen dat we getroffen worden door een (atoom)bom:
Dit is het eerste dat we moeten doen: onszelf bij elkaar rapen. Als we ten onder gaan aan de atoombom, laat die bom ons aantreffen terwijl we zinvolle en menselijke dingen doen. Laat hem komen als we bidden, werken, onderwijzen, lezen, muziek luisteren, de kinderen in bad doen, een potje tennissen, met vrienden praten en een biertje drinken. Niet schichtig ineengedoken als angstige schapen die nadenken over een atoombom. Die bom (of een virus) kan ons lichaam breken, maar hij hoeft nog niet onze geest te beheersen.’

Maarten Luther zou gezegd hebben: ‘als ik weet dat morgen de wereld vergaat, plant ik vandaag een appelboom’.

Leef!!

Toen Israël weggevoerd was naar Babel gaf Hij hen deze opdracht:

Dit zegt de Heer van de hemelse legers, de God van Israël, tegen alle mensen die Ik gevangen uit Jeruzalem heb laten meenemen naar Babel. Bouw in Babel huizen en ga daarin wonen. Leg groentetuinen aan en eet van de groenten. Trouw en krijg kinderen. Laat jullie zonen en dochters trouwen en laten zij ook kinderen krijgen. Zorg dat jullie volk daar groter wordt, en niet kleiner. Bid om vrede voor de stad waarheen Ik jullie heb gestuurd. Bid voor die stad, want als die stad vrede heeft, zullen ook jullie vrede hebben.
– Jeremia 29: 4-7 (BasisBijbel)

Leef, wees een zegen en doe alles biddend is de opdracht.

Verpak knoflook niet in chocola

Een uitdrukking uit Hongarije die zoveel wil zeggen als: laat het lijden zijn wat het is; namelijk lijden.

Niet weggaan maar blijven

Met je ogen open voor het lijden van de wereld en in je eigen leven. Je staat daarin niet alleen. Je staat daarin samen met je familie, je buren en vrienden. En je hoeft dat niet alleen te doen.
Ik mag op de plek die ik gekregen heb bidden, liefhebben en vol compassie geven.
Op deze plek.

Tegen Jozua zegt God: ‘Wees sterk en moedig, schrik niet en wees niet ontsteld,want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u gaat’.
En in Filippenzen wordt die boodschap herhaald in hoofdstuk 4:67: ‘Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus’.

Leef!

Je bent niet alleen.

Tip

  • Begin en eindig de dag met drie dingen waar je dankbaar voor bent.
  • Adem even een paar keer rustig in en uit en bedenk bij elke ademhaling waar je bent: je bent hier en je bent nu. Math. 6:34 zegt: ‘Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad’.
  • Probeer elke dag een glimlach te geven aan de wereld. Misschien letterlijk tijdens het boodschappen doen. Maar het kan ook tijdens het troosten van je kind. Of het is een glimlach in de vorm van helpen bij de voedselbank, opzoeken van een oudere of geld geven aan een goed doel. Een glimlach in het lager zetten van je kachel of het vuilnis oprapen langs het fietspad.
Spread the love!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *